جای مجسمه‌های برنزی در تبریز خالی است/ با فایبرگلاس هویت و تاریخ نمایان نمی‌شود
جای مجسمه‌های برنزی در تبریز خالی است/ با فایبرگلاس هویت و تاریخ نمایان نمی‌شود

مجسمه‌ساز تبریزی معتقد است متولیان فرهنگی شهر باید بجای ساخت 20 مجسمه‌ی فایبرگلاس که ماندگاری ندارد و مدام برای ترمیم آن هزینه می‌کنند، 5 مجسمه‌ی برنزی بسازند.

«رضا سرابی‌اقدم» در گفت‌وگو با خبرنگار شمس با تاکید بر اهمیت تبریز از لحاظ تاریخی اظهار داشت: تبریز را مثل شهرهای دیگر نبینید، موزه‌های موجود در سطح شهر و مشاهیر آن نشان‌دهنده تاریخ پرشکوه این دیار است. باید شهر به نحوی چیدمان شود تا هرکسی که از یک ملت و فرهنگ دیگر وارد تبریز می‌شود از گذشته‌ی غنی آن آگاه گردد.

وی با تاکید بر لزوم ساخت مجسمه‌های برنزی، تصریح کرد: در شهرهای بزرگ اروپا مجسمه‌هایی از جنس برنز را می‌بینیم که مربوط به صد و پنجاه سال قبل‌اند و در حال حاضر نیز به عنوان نماد و هویت آن شهر خودنمایی می‌کنند، یعنی آن‌ها مجسمه را صرفاً برای خود نساخته‌اند و فکر نسل آینده را نیز کرده‌اند.

مجسمه‌ساز تبریزی با بیان اینکه آثار برنزی هزینه‌ی بیشتری نسبت به مجسمه‌های فایبرگلاس دارند، خاطرنشان ساخت: ما به‌جای اینکه ۲۰ مجسمه فایبرگلاس با عمر اندک بسازیم و مدام برای ترمیم آن‌ها هزینه کنیم می‌توانیم ۵ مجسمه برنزی اما ماندگار خلق کنیم. البته نیاز نیست هر مجسمه‌ای را برنز ساخت و باید آثاری خلق شوند که با هویت آذربایجان و فرهنگ آن تناسب داشته باشند.

وی اذعان داشت: مجسمه‌سازی که برای خلق یک اثر مدت‌ها زمان صرف می‌کند شاید بعدها حوصله‌ی خلق دوباره آن را نداشته باشد. پس این مجسمه را باید با برنز ساخت که ماندگاری‌اش تضمین شود.

سرابی‌اقدم با بیان اینکه قدمت صنعت ریخته‌گری در تبریز به اوایل قاجار می‌رسد، توضیج داد: ما در موزه‌های ایران لوله‌های توپ برنزی را می‌بینیم که بر روی آن‌ها نام استاد کاران تبریزی حک شده است. در حال حاضر نیز علم ریخته‌گری مجسمه برنزی را با استانداردهای اروپایی به‌خصوص ایتالیا که مهد این صنعت است داریم اما چرا از آن استفاده نمی‌کنیم؟

وی اضافه کرد: ما در ساخت مجسمه‌های برنزی وابسته به ریخته‌گری‌های تهران شده‌ایم که هم کیفیت پایین دارند و هم هزینه‌ی بالایی طلب می‌کنند در حالی که در ایران، ریخته‌گری برنز تبریز حرفی برای گفتن دارد و از کشور های همجوار جهت ریخته‌گری دقیق به استادان این شهر مراجعه می‌کنند.

فعال فرهنگی تبریز متذکر شد: ما نیازی به هیچ دست دیگری نداریم، عده‌ای توانایی تیشه زدن بر مجسمه را ندارند و شخصیت‌های تاریخی ما را جوری می‌سازند که خودمان به سختی می‌توانیم آن‌ها را بشناسیم چه برسد به توریست‌ها ، گردشگران و جویندگان تاریخ یک ملت.

انتهای پیام/